Özgürlük

Özgürlük..
İnsanın özgürlüğü. istediği her şeyi yapabilmesinde değil.
 İstemediği hiç bir şeyi yapmak zorunda olmamasındadır.
 İnsanlar hür olarak doğar. Ama her yerde de zincire vurulmuş yaşarlar.
Özgürlükleri bağlayan her türlü zincirleri kıralım ki özgür olalım.
.Kendi hayatının kahramanı olamazsan.. Başka hayatlarında kölesi olursun.

.Özgürlük bir milletin sembolüdür.adalet hak ve insan varsa içinde.
.İnsan özgür olmadan mutlu olamaz.
 Özgürlük için gökyüzünü satın almanıza da gerek yok.
.Ruhumuzu özgür bırakalım eğilmeyin yeter..

Toplum özgür olursa. barış olur sevgi olur.huzur olur.
Özgürlük ruhun yüklenmesi gereken ağır bir yüktür..Fedakarlıktır mücadeledir..
 .Bembeyaz sayfalarda yıkılmış evlerin duvarlarında  özgürlük.

 Sönmüş  fenerlerimi aydınlatmaktır özgürlük.
 Serilip giden yollara  arşınlamaktır
özgürlük.
Tarlalara ve ufka. kuşların kanadında özgürlük.
 Hınca hınç meydanlarda haykırmaktır özgürlük.

 Özgürlük sonu olmayan bir sokaktır belkide bizde o sokağın çocuklarıyız.Yazan seyhan dural

1*9*2015

insanı insan olarak gör

Ey insanlar güzel söz söyleyen değil,
Söylediğini yapan  yapabileceklerini söyleyen insandır.
İnsan vardır, merhametiyle ün salar. İnsan vardır vicdansızlığıyla ün salar.
İnsan vardır, tatlı diliyle yılanı deliğinden çıkarır.

 İnsan vardır acı sözüyle insanı  yakar.
Bazı insanlarda köprü kuracakları yerde insanlarla  duvar örerler.
Önlerine öğle kalın bir duvar örer ki asla ulaşamazsın.
İnsanlar hoşgörüyü, sevmeyi öğrense insanı insan olarak  sevse
İnsanlık bu halde olmaz. Herkeste bir tahammülsüzlük herkeste bir bencillik.

.
 Hep bana olmazsa insanlık bu halde olmaz.
 İnsanın  peşinden koşabildikleri sevdikleri olmalı.
 Peşinden gidebileceği hayalleri olmalı.
 İnsanın verebileceği bilgisi olmalı, egosu değil.
 Egolarımızdan sıyrılsak da etrafımıza bir baksak çok şeyler değişir... De...

 Bana dokunmayan yılan bin yaşasın düşüncesinde değil de,
 Bizimde başımıza gelebilirdi mantığıyla baksak.
 İnsanlığımızı unuttuk veya unutturulduk.
 Hayat bizi bu noktaya getirdi.
 .

Eğer kendini de başkalarıyla kıyaslarsan, ya mutsuz olursun  ya da kendini beğenmiş.
Çünkü her zaman senden iyi veya kötü birileri olacaktır.
İnsanlığın doğumu  bir damla su.
Ölümü bir avuç toprak
Bu dünya kimseye kalmamış.

Yunus  Emre dediği gibi

Mal da yalan mülk de yalan
Var biraz da sen oyalan

seyhan dural 22**8*2015

ağaç ve insan

İnsan bir ağaca benzer bazen çiçek açar, meyve verir.
Bazen sararır, bazen solar, bazen de rüzgarda döker yapraklarını.

Ağaç dalındayken bilmezmiş yaprağın kıymetini.
Düşünce anlarmış onu ne kadar sevdiğini.
Ağaç ne kadar değerliyse, bir ülkede toprağa can veriyorsa

Mesela Dede Korkut, hikayelerinde nasıl ağaçtan sevgiyle bahsederse..

İnsanda böyledir, ağaç gibidir. Bazen dalları kırılır, bazen yapraklarını döker...
Bazen eşi, sevdiği olur; bazen anası babası olur.
Ağaç gibi dalındayken kıymetini bilmez..

Bazen de çiçek verir.
Biz de  hayatta çiçekleri  değil de, yaşarken hep başkasının dikenlerini görürüz..

Kendi dikenlerimizi asla görmeyiz, sorgulamayız...
Hep nedense başkalarında hata ararız.

Kendi hatalarımızı görsek hayatta bu kadar yorulup incinmeyiz.
Hayatta bazen düşüp bazen kalkarız.
Bazen tökezleriz,
Ama hep çınar ağacı gibi dimdik ayakta kalırız.

 Bazen de sararır solarız, bazen rüzgarda savruluruz...
 Bazen hayat seni öyle bir duruma getirir ki...
 Kendinle savaşırken nefret ettiklerinle selamlaşırsın

İnsan önemlidir hayatta, Nazım Hikmet'in dediği gibi;
Bir ağaç gibi tek ve hür

Bir orman gibi kardeşçesine...yazan seyhan duaral 27*7*2015

insan bir damladır doğar ve yaşar

İnsan bir damladır. Damlar, doğar, yaşar ve ölür...

Yolunu kimseye tarif etme. Çünkü her insanın yolu ayrıdır.
Kimisi engellidir, dikenlidir kimisi. Bazısı da dikensiz gül bahçesi...

Herkese de kendini anlatmak için uğraşma. Herkes işine geldiği gibi anlar.
Kimileri değerini ne yapsan da bilmeyecektir.

Kimileri nankördür. Körlerdir, duymazlar, yanlış anlarlar...
İki yüzlü insanlarla uğraşma, onların dilinde tat varsa kalbinde fesat vardır.

Kimileri seni hiçe sayacak. Kimileri ayağını tökezletmek için uğraşacak.
Boşver sen. Kendini iyi hisset, insanlığını kaybetme.

Bazen de hayata seyirci kalırsın, bazen ağlar bazen gülersin...
Bazen de tam ortada yaşarsın. Çoğu zaman hiçbirinin farkında olmazsın.

Bir insana değerinden fazla değer de verme, yanılan hep sen olursun.
Ya yaşam boyu bir dost olursun ya da hayat boyu bir ders alırsın.

Yılmaz da baş edersen, her engel bir fırsattır.
Boş konuşanlardan değil öz konuşanlardan ol ki, söylediğin sözün ağırlığı olsun...


Ümitsiz de olma, ümit her zaman vardır...
Karanlıkları sonunda da nice güneşler vardır

Seyhan Dural 9*7*2015